O Caminho Escritura do Espiritismo Cristão | Antigo Testamento

Índice |  Princípio  | Continuar

2º Livro de Samuel

(Concordantiae biblicae plenae - Hieronymus Vulgata - IntraText Edition) ®
(Vulgata Clementina)

CAPÍTULO 15

(Versículos e sumário)

15 E depois disto mandou Absalão aprontar para si carroças, e gente de cavalo, e cinquenta homens, que andassem adiante dele.

Igitur post haec fecit sibi Absalom currum et equites et quinquaginta viros qui praecederent eum.

2 E levantando-se Absalão de manhã, parava à entrada da porta, e a todo o que tinha algum negócio e vinha a pedir justiça ao rei, chamava-o Absalão a si, e lhe dizia: De que cidade és tu? E ele respondia: Eu teu servo sou de tal tribo de Israel.

Et mane consurgens Absalom stabat iuxta introitum portae et omnem virum qui habebat negotium ut veniret ad regis iudicium vocabat Absalom ad se et dicebat de qua civitate es tu qui respondens aiebat ex una tribu Israhel ego sum servus tuus.

3 E Absalão lhe dizia: O teu negócio me parece ser de razão e de justiça. Mas não há pessoa constituída pelo rei para te ouvir. E acrescentava Absalão:.

Respondebatque ei Absalom videntur mihi sermones tui boni et iusti sed non est qui te audiat constitutus a rege dicebatque Absalom.

4 Ó quem me dera ser juiz sobre a terra, que viessem a mim todos os que têm negócios, e eu os decidisse segundo a justiça?.

Quis me constituat iudicem super terram ut ad me veniant omnes qui habent negotium et iuste iudicem.

5 E quando se chegava a ele algum homem a cortejá-lo, estendia a sua mão, e abraçando-o o beijava.

Sed et cum accederet ad eum homo ut salutaret illum extendebat manum suam et adprehendens osculabatur eum.

6 E isto praticava com todos os de Israel, que vinham para que o rei os ouvisse, e julgasse, e atraía a si o coração dos homens de Israel.

Faciebatque hoc omni Israhel qui veniebat ad iudicium ut audiretur a rege et sollicitabat corda virorum Israhel.

7 Mas depois de quarenta anos, disse Absalão ao rei David: Eu tenho que ir a Hebron para cumprir os votos que fiz ao Senhor.

Post quattuor autem annos dixit Absalom ad regem vadam et reddam vota mea quae vovi Domino in Hebron.

8 Porque quando o teu servo estava em Gessur da Síria, fez este voto, dizendo: Se o Senhor me restituir a Jerusalém, eu oferecerei um sacrifício ao Senhor.

Vovens enim vovit servus tuus cum esset in Gessur Syriae dicens si reduxerit me Dominus in Hierusalem sacrificabo Domino.

9 E o rei David lhe disse: Vai em paz. E ele saiu, e foi para Hebron.

Dixitque ei rex vade in pace et surrexit et abiit in Hebron.

10 Absalão porém enviou emissários por todas as tribos de Israel, dizendo: Tanto que tiverdes ouvido o som da trombeta, publicai: Absalão reina em Hebron.

Misit autem Absalom exploratores in universas tribus Israhel dicens statim ut audieritis clangorem bucinae dicite regnavit Absalom in Hebron.

11 Mas com Absalão foram duzentos homens de Jerusalém por ele convocados, que o seguiam inocentemente, e que de todo não penetraram a sua intenção.

Porro cum Absalom ierunt ducenti viri de Hierusalem vocati euntes simplici corde et causam penitus ignorantes.

12 Chamou também Absalão a Aquitofel Gilonita, conselheiro de David, que era da sua cidade de Gilo. E quando se imolavam as vítimas fez-se uma poderosa conjuração, e crescia o povo que tomava o partido de Absalão.

Accersivit quoque Absalom Ahitofel Gilonitem consiliarium David de civitate sua Gilo cum immolaret victimas et facta est coniuratio valida populusque concurrens augebatur cum Absalom.

13 Chegou logo um correio a David dizendo: Todo o Israel segue Absalão com todas as veras.

Venit igitur nuntius ad David dicens toto corde universus Israhel sequitur Absalom.

14 E disse David aos seus criados, que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, fujamos; porque não poderemos escapar das mãos de Absalão. Apressai-vos a sair, não suceda que ele chegando nos apanhe, e traga sobre nós a ruína, e mande passar ao fio da espada a cidade.

Et ait David servis suis qui erant cum eo in Hierusalem surgite fugiamus neque enim erit nobis effugium a facie Absalom festinate egredi ne forte veniens occupet nos et inpellat super nos ruinam et percutiat civitatem in ore gladii.

15 E os servos do rei lhe disseram: Nós teus servos executaremos de boa vontade tudo o que mandar o rei nosso senhor.

Dixeruntque servi regis ad eum omnia quaecumque praeceperit dominus noster rex libenter exsequimur servi tui.

16 Saiu pois o rei, e toda a sua família a pé; e deixou dez mulheres suas concubinas para guardarem o palácio.

Egressus est ergo rex et universa domus eius pedibus suis et dereliquit rex decem mulieres concubinas ad custodiendam domum.

17 E tendo saído o rei e todo o Israel a pé, parou estando já longe da sua casa.

Egressusque rex et omnis Israhel pedibus suis stetit procul a domo.

18 E todos os seus servos iam ao pé dele, e as legiões dos Ceretheus e Feletheus, e todos os Getgeus, fortes guerreiros, em número de seiscentos homens de pé, que o tinham seguido em Geth, iam adiante do rei.

Et universi servi eius ambulabant iuxta eum et legiones Cherethi et Felethi et omnes Getthei sescenti viri qui secuti eum fuerant de Geth praecedebant regem.

19 E disse o rei a Ethai Getheu: Porque vens tu conosco? Volta, e vai viver com o rei, porque és forasteiro, e saíste da tua terra.

Dixit autem rex ad Ethai Gettheum cur venis nobiscum revertere et habita cum rege quia peregrinus es et egressus de loco tuo.

20 Ontem vieste, e hoje serás obrigado a sair conosco? Eu porém irei para onde devo ir. Tu volta, e leva contigo a teus irmãos, e o Senhor usará contigo de misericórdia, e de verdade, porque deste mostras da tua gratidão e fidelidade.

Heri venisti et hodie inpelleris nobiscum egredi ego autem vadam quo iturus sum revertere et reduc tecum fratres tuos ostendisti gratiam et fidem.

21 E Ethai respondeu ao rei, dizendo: Viva o Senhor, e viva o rei meu amo; porque em qualquer estado em que tu te achares, ó meu senhor, quer seja na morte, quer na vida, aí se achará o teu servo.

Et respondit Ethai regi dicens vivit Dominus et vivit dominus meus rex quoniam in quocumque loco fueris domine mi rex sive in morte sive in vita ibi erit servus tuus.

22 E David disse a Ethai: Vem, e passa. E passou Ethai Getheu, e todos os homens que estavam com ele, e toda a mais multidão.

Et ait David Ethai veni et transi et transivit Ethai Gettheus et omnes viri qui cum eo erant et reliqua multitudo.

23 E todos choravam a grandes vozes, e passava todo o povo; o rei também passava a torrente de Cedron, e todo o povo tomava o caminho, que olha para o deserto.

Omnesque flebant voce magna et universus populus transiebat rex quoque transgrediebatur torrentem Cedron et cunctus populus incedebat contra viam quae respicit ad desertum.

24 Veio pois também o pontífice Sadoc, e com ele todos os levitas que traziam a arca do testamento de Deus, e assentaram a arca de Deus. E subiu Abiathar, até que tivesse passado todo o povo, que tinha saído da cidade.

Venit autem et Sadoc et universi Levitae cum eo portantes arcam foederis Dei et deposuerunt arcam Dei et ascendit Abiathar donec expletus est omnis populus qui egressus fuerat de civitate.

25 E disse o rei a Sadoc: Torna a levar a arca de Deus para a cidade. Se eu achar graça diante dos olhos do Senhor, ele me restituirá, e fará que eu veja a sua arca, e o seu tabernáculo.

Et dixit rex ad Sadoc reporta arcam Dei in urbem si invenero gratiam in oculis Domini reducet me et ostendet mihi eam et tabernaculum suum.

26 Se ele porém me disser: Tu não me agradas; eu estou pronto, faça de mim o que bem lhe parecer.

Si autem dixerit non places praesto sum faciat quod bonum est coram se.

27 E disse o rei ao pontífice Sadoc: Ó Vidente, torna em paz para a cidade; e estejam convosco vossos dois filhos Aquimaas, teu filho, e Jônathas, filho d’Abiathar.

Et dixit rex ad Sadoc sacerdotem o videns revertere in civitatem in pace et Achimaas filius tuus et Ionathan filius Abiathar duo filii vestri sint vobiscum.

28 Olhai que eu me vou esconder nas campinas do deserto, até que vós me mandeis novas do estado das coisas.

Ecce ego abscondar in campestribus deserti donec veniat sermo a vobis indicans mihi.

29 Sadoc pois, e Abiathar tornaram a levar para Jerusalém a arca de Deus; e lá ficaram.

Reportaverunt igitur Sadoc et Abiathar arcam Dei Hierusalem et manserunt ibi.

30 E David ia subindo a costa das oliveiras, e a subiu chorando, caminhando com os pés descalços e a cabeça coberta, e todo o povo que ia com ele, subia também chorando coberta a cabeça.

Porro David ascendebat clivum Olivarum scandens et flens operto capite et nudis pedibus incedens sed et omnis populus qui erat cum eo operto capite ascendebat plorans.

31 E deu-se notícia a David que Aquitofel também entrava na conjuração de Absalão, e disse David: Peço-te, Senhor, que enfatues o conselho de Aquitofel.

Nuntiatum est autem David quod et Ahitofel esset in coniuratione cum Absalom dixitque David infatua quaeso consilium Ahitofel Domine.

32 E quando David subia ao cume do monte, onde devia adorar ao Senhor, eis se encontrou com ele Cusai d’Arach, rasgados os vestidos, e coberta a cabeça de terra.

Cumque ascenderet David summitatem montis in quo adoraturus erat Dominum ecce occurrit ei Husai Arachites scissa veste et terra pleno capite.

33 E David lhe disse: Se vieres comigo, ser-me-ás pesado;.

Et dixit ei David si veneris mecum eris mihi oneri.

34 mas se tu voltares para a cidade, e disseres a Absalão: Eu ó rei, sou teu servo, e eu te servirei a ti, como servi a teu pai; dissiparás os desígnios de Aquitofel.

Si autem in civitatem revertaris et dixeris Absalom servus tuus sum rex sicut fui servus patris tui sic ero servus tuus dissipabis consilium Ahitofel.

35 Tu porém tens contigo aos pontífices Sadoc, e Abiathar; e tudo o que ouvires da casa do rei avisarás aos pontífices Sadoc e Abiathar.

Habes autem tecum Sadoc et Abiathar sacerdotes et omne verbum quodcumque audieris de domo regis indicabis Sadoc et Abiathar sacerdotibus.

36 E com eles estão seus dois filhos Aquimaas, filho de Sadoc, e Jônathas, filho d’Abiathar; e por eles me avisareis de tudo o que ouvires.

Sunt autem cum eis duo filii eorum Achimaas Sadoc et Ionathan Abiathar et mittetis per eos ad me omne verbum quod audieritis.

37 Chegando pois Cusai amigo de David à cidade, entrou também Absalão em Jerusalém.

Veniente ergo Husai amico David in civitatem Absalom quoque ingressus est Hierusalem.



Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.

spacer .


Abrir