O Caminho Escritura do Espiritismo Cristão | Antigo Testamento

Índice |  Princípio  | Continuar

Esther

(Concordantiae biblicae plenae - Hieronymus Vulgata - IntraText Edition) ®
(Vulgata Clementina)

CAPÍTULO 6

(Versículos e sumário)

6 Passou o rei aquela noite sem dormir, e mandou que lhe trouxessem as histórias e os anais dos tempos precedentes. E quando eles se liam diante dele,

Noctem illam rex duxit insomnem iussitque adferri sibi historias et annales priorum temporum qui cum illo praesente legerentur.

2 Chegou-se àquele lugar onde estava escrito como Mardoqueu tinha avisado da conjuração dos eunucos Bagathan e Tharés, que haviam intentado assassinar o rei Assuero.

Ventum est ad eum locum ubi scriptum erat quomodo nuntiasset Mardocheus insidias Bagathan et Thares eunuchorum regem Asuerum iugulare cupientium.

3 O que tendo ouvido o rei, disse: Que honra e que recompensa recebeu Mardoqueu por esta fidelidade? Os seus servos e ministros lhe disseram: Não tem recebido a menor recompensa.

Quod cum rex audisset ait quid pro hac fide honoris ac praemii Mardocheus consecutus est dixeruntque ei servi illius ac ministri nihil omnino mercedis accepit.

4 E o rei imediatamente disse: Quem está na antecâmara? Porque Aman havia entrado no quarto interior da casa real, para sugerir ao rei que mandasse por a Mardoqueu no patíbulo, que lhe tinha preparado.

Statimque rex quis est inquit in atrio Aman quippe interius atrium domus regiae intraverat ut suggereret regi et iuberet Mardocheum adfigi patibulo quod ei fuerat praeparatum.

5 Responderam os criados: Aman está na antecâmara. E disse o rei: Entre.

Responderunt pueri Aman stat in atrio dixitque rex ingrediatur.

6 E havendo entrado, lhe disse: Que deve fazer-se com aquele homem, a quem o rei deseja honrar? E Aman pensando no seu coração, e crendo que o rei a nenhum outro queria honrar, senão a ele,

Cumque esset ingressus ait illi quid debet fieri viro quem rex honorare desiderat cogitans Aman in corde suo et reputans quod nullum alium rex nisi se vellet honorare.

7 Respondeu: O homem, a quem o rei deseja honrar,

Respondit homo quem rex honorare cupit.

8 Deve ser adornado de vestiduras reais, e montar sobre um cavalo, dos de que se serve o rei, e levar sobre a sua cabeça a coroa real,

Debet indui vestibus regiis et inponi super equum qui de sella regis est et accipere regium diadema super caput suum.

9 E que o primeiro dos príncipes, e dos grandes do rei leve pelas rédeas o seu cavalo, e indo pela praça da cidade, diga em alta voz: Assim é que será honrado todo aquele a quem o rei quiser honrar.

Et primus de regis principibus ac tyrannis teneat equum eius et per plateam civitatis incedens clamet ac dicat sic honorabitur quemcumque rex voluerit honorare.

10 E disse-lhe o rei: Vai depressa, e tomando o manto real, e o cavalo, faze tudo que tens dito ao Judeu Mardoqueu, que está assentado diante das portas do palácio. Vê não deixes de fazer coisa alguma das que disseste.

Dixitque ei rex festina et sumpta stola et equo fac ita ut locutus es Mardocheo Iudaeo qui sedet ante fores palatii cave ne quicquam de his quae locutus es praetermittas.

11 Tomou pois Aman o manto real, e o cavalo, e tendo vestido a Mardoqueu na praça da cidade, e depois de o montar a cavalo, ia ele diante, e clamava: De tal honra é digno aquele a quem o rei quiser honrar.

Tulit itaque Aman stolam et equum indutumque Mardocheum in platea civitatis et inpositum equo praecedebat atque clamabat hoc honore condignus est quemcumque rex voluerit honorare.

12 E voltou Mardoqueu para a porta do palácio; e Aman se recolheu a toda a pressa para sua casa, chorando e com a cabeça coberta;

Reversus est Mardocheus ad ianuam palatii et Aman festinavit ire in domum suam lugens et operto capite.

13 E contou a Zarés sua mulher, e aos amigos tudo o que lhe tinha acontecido. E os sábios, com quem ele se aconselhava, e sua mulher lhe responderam: Se este Mardoqueu, diante do qual tu começaste a cair, é da linhagem dos Judeus, tu não lhe poderás resistir, mas cairás diante dele.

Narravitque Zares uxori suae et amicis omnia quae evenissent sibi cui responderunt sapientes quos habebat in consilio et uxor eius si de semine Iudaeorum est Mardocheus ante quem cadere coepisti non poteris ei resistere sed cades in conspectu eius.

14 Ao tempo que eles ainda falavam, chegaram os eunucos do rei, e o obrigaram a ir à pressa ao banquete, que a rainha havia preparado.

Adhuc illis loquentibus venerunt eunuchi regis et cito eum ad convivium quod regina paraverat pergere conpulerunt.



Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.

spacer 


Abrir