7 Entrou pois o rei e Aman, para beber com a rainha.
Intravit itaque rex et Aman ut biberent cum regina.
2 E disse-lhe o rei também neste segundo dia, depois de se ter aquecido com o vinho: Que é o que tu me pedes, para que se te conceda? E que queres que se faça? Ainda que peças a metade do meu reino, a terás.
Dixitque ei rex etiam in secundo die postquam vino incaluerat quae est petitio tua Hester ut detur tibi et quid vis fieri etiam si dimidiam regni mei partem petieris inpetrabis.
3 Esther lhe respondeu: Ó rei, se eu achei graça aos teus olhos, e assim te apraz, concede-me a minha vida, pela qual te rogo, e a do meu povo, pelo qual intercedo.
Ad quem illa respondit si inveni gratiam in oculis tuis o rex et si tibi placet dona mihi animam meam pro qua rogo et populum meum pro quo obsecro.
4 Porque nós fomos entregues eu e o meu povo, a sermos destroçados, degolados e perecer. E oxalá fôssemos ao menos vendidos por escravos e por escravas. Este mal seria suportável, e lastimando me calaria; mas agora há um nosso inimigo, cuja crueldade redunda sobre o mesmo rei.
Traditi enim sumus ego et populus meus ut conteramur iugulemur et pereamus atque utinam in servos et famulas venderemur esset tolerabile malum et gemens tacerem nunc autem hostis noster est cuius crudelitas redundat in regem.
5 E respondendo o rei Assuero disse: Quem é esse, e qual é o seu poder, para que tenha a ousadia de fazer isso?
Respondensque rex Asuerus ait quis est iste et cuius potentiae ut haec audeat facere.
6 E disse Esther: O nosso inimigo e perseguidor é este malvado Aman. Ele ouvindo isto ficou logo aturdido, não podendo suportar nem o aspecto do rei nem da rainha.
Dixit Hester hostis et inimicus noster pessimus iste est Aman quod ille audiens ilico obstipuit vultum regis ac reginae ferre non sustinens.
7 E o rei se levantou irado, e do lugar do convite entrou num jardim plantado de árvores. Aman se levantou também, para rogar à rainha Esther pela própria vida, porque conheceu que o rei lhe havia disposto a ruína.
Rex autem surrexit iratus et de loco convivii intravit in hortum arboribus consitum Aman quoque surrexit ut rogaret Hester reginam pro anima sua intellexit enim a rege sibi paratum malum.
8 Tendo Assuero voltado do jardim plantado de árvores, e tendo entrado no lugar do banquete achou que Aman se tinha lançado no leito, em que estava Esther, e disse: Até estando eu presente, quer na minha mesma casa fazer violência à rainha. Ainda não havia saído da boca do rei esta palavra, quando logo lhe cobriram a cara.
Qui cum reversus esset de horto nemoribus consito et intrasset convivii locum repperit Aman super lectulum corruisse in quo iacebat Hester et ait etiam reginam vult opprimere me praesente in domo mea necdum verbum de ore regis exierat et statim operuerunt faciem eius.
9 E disse Harbona, um dos eunucos, que era do serviço ordinário do rei: Sabei que em casa de Aman está levantado um madeiro, que tem cinquenta côvados de altura, que tinha preparado para Mardoqueu, que falou em defesa do rei. E o rei lhe disse: Pendurai-o nele.
Dixitque Arbona unus de eunuchis qui stabant in ministerio regis en lignum quod paraverat Mardocheo qui locutus est pro rege stat in domo Aman habens altitudinis quinquaginta cubitos cui dixit rex adpendite eum in eo.
10 Foi Aman pois pendurado no patíbulo que ele tinha preparado para Mardoqueu; e a ira do rei se aplacou.
Suspensus est itaque Aman in patibulo quod paraverat Mardocheo et regis ira quievit.
Esse capítulo está disponível também nas seguintes bíblias: Bíblia Sagrada - Edição Pastoral, com as listas de palavras e concordâncias bíblicas exaustiva. | Padre Antonio Pereira de Figueiredo edição de 1828 | Padre João Ferreira Annes d’Almeida, edição de 1850 | A bíblia em francês de
Isaac-Louis Le Maistre de Sacy, da qual se serviu Allan Kardec
na Codificação. Veja também: Hebrew - English Bible — JPS 1917 Edition. | La Bible bilingue Hébreu - Français — “Bible du Rabbinat”, selon le texte original de 1899 | Parallel Hebrew Old Testament by John Hurt.